Je kind gooit alles wat het in zijn handen krijgt door de kamer en zelfs naar jou. Soms gooit het ook grote en zware dingen die het maar amper op kan tillen. Is dit een fase? Doet je kind het met opzet? We verzamelden 5 manieren waarop moeders omgaan met een kind dat gooit met speelgoed of met eten.

1. Stimuleren die geweldige ontdekking!

Gooien met speelgoed beschouwen sommige ouders als een geweldige ontdekking. Bijvoorbeeld als het kind aan het onderzoeken is hoe iets van de trap afvalt door spullen naar beneden te gooien. Zij zien het gooien van spullen dus als onderzoekend gedrag en willen dat niet afstraffen. Zij zorgen zelfs voor genoeg spullen waarmee het kind vrij mag gooien.

Sommige ouders beschouwen het gooien als ontdekken dat er zwaartekracht bestaat. Het kind ontdekt dat als het iets gooit het dan ergens anders terecht komt. Zij redeneren dat een kind hierom niet alleen met een bal mag gooien maar ook wel met iets zoals een blokje.

Ouders die geen zin hebben om het gooien te verbieden, zeggen er niets van, het kind gaat door met onderzoeken en kijken wat er gebeurt, en ouders en kind ruimen het samen weer op.

Mama zegt.. te vaak nee zeggen werkt averechts. Maar je kunt onderscheid maken in wat je zegt. Sommige dingen moet je echt verbieden met “Nee” (vanwege gevaar bijvoorbeeld), andere dingen kun je ook op een andere manier aanpakken. Alternatieven voor “Nee”

2. Negeren en afleiden, het is een fase het is een fase het is…

Geen zin om constant achter je kind aan te lopen? Je vindt je kind nog te jong om te begrijpen wat je zegt? Sommige moeders laten het kind daarom zijn gang gaan want zij zijn van mening dat hun kind op een gegeven moment vanzelf wel stopt met gooien. Het heeft ontdekt wat het is en wat er gebeurt als het gooit, en gaat daarna wel andere nieuwe dingen ontdekken.

Over het algemeen grijpen deze moeders wel in als het gevaarlijk wordt, of ze halen bij voorbaat al zware dingen uit de box. Maar met het overige speelgoed laten ze hun kind zijn gang gaan.

Als het negeren niet helpt werkt afleiden zeggen sommige moeders. Of je kind even ergens anders neerzetten en met ander speelgoed laten spelen.

Eten vanuit de kinderstoel naar beneden gooien is aandacht vragen zeggen moeders, dus door dit te negeren zal het gooien een stuk minder interessant zijn.

Mama zegt.. als je het een paar keer negeert en je kind blijft bezig, komt er toch weer een reactie van jou als ouder. Slecht gedrag is lastig af te leren, als ouder moet je dus ook een lange adem hebben. En hoe langer je wacht met afleren, hoe lastiger het is!

3. Goed voorbeeld doet goed volgen

Als het kind met dingen gooit, zorgen moeders er ook voor dat hun kind die spullen weer opraapt en teruglegt of teruggeeft. Wel belangrijk om dit consequent vol te houden zeggen ze.

Mama zegt.. zodra je kind met iets gooit zeg je “Nee” en moet hij het onmiddellijk oprapen. Na drie keer waarschuwen zet je je kind op het strafstoeltje.

Met een bordje of eten gooien is niet de manier om aan je moeder duidelijk te maken dat je het eten niet wilt of niet lekker vindt, zeggen moeders. Gooien is niet de manier waarop je dit ‘oplost’. Als hun kind het bordje weggooit, dan zetten ze dus ook consequent steeds het bordje terug. Deze moeders leren hun kind om op een andere manier aan te geven dat het klaar is met eten of dat het eten niet lekker is.

Mama zegt.. ik vind het niet nodig dat mijn kind gooit, en er is niets mis mee om hem zoiets af leren. Dat is nou eenmaal onderdeel van een goede ouder willen zijn: ervoor zorgen dat je kind leert, dat er in het leven dingen zijn die wel of niet mogen. En ik ben echt niet streng hoor, hij mag heel veel, maar een paar dingetjes niet.

Sommige spullen mogen niet gegooid worden of zijn te gevaarlijk om mee rond te lopen. Het is dan belangrijk om niet het gooien te verbieden, maar om 1) gevaarlijke en grote spullen op te bergen en 2) je kind te leren dat het er niet aan mag zitten zeggen weer andere moeders. Samen met je kind pak je het voorwerp op, je wijst ernaar en zegt “Nee”. Je kind leert zo om jouw “Nee” te koppelen aan het voorwerp en niet aan het gooien. Een bal mag het bijvoorbeeld wel gooien. Je kind leert op die manier onderscheid maken tussen wat wel en wat niet gegooid mag worden.

Geef je kind iets waar het wél mee mag gooien: een balletje, een knuffeltje, etc. Leer het dat het niet mag gooien met dingen die kapot kunnen en dat het niet naar mensen of huisdieren mag gooien. Leg je kind dit uit, laat eventueel zien waar het wel heen mag gooien of geef het iets zachts wat geen schade kan aanrichten. Ruim het speelgoed samen weer op.

4. Time-out op het strafstoeltje of in de box

Een time-out kun je opvatten als geen aandacht krijgen van mama, genegeerd worden door mama. Maar als opvoedingstechniek wordt met time-out bedoeld dat je kind letterlijk ervaart dat het iets niet mag. Zonder fysieke middelen zoals slaan of schelden kun je je kind de negatieve gevolgen leren van negatief gedrag.

Zet een stoeltje neer waar je kind op moet zitten als het met iets gooit wat niet mag, of als het met iets gooit uit boosheid of frustratie.

Waarschuw bijvoorbeeld drie keer en zet je kind daarna op het strafstoeltje. Blijf consequent deze stappen herhalen op het moment dat je kind met eten gooit.

Mama zegt.. zelfs met mijn kind van 9 maanden duurde dat maar 3 maaltijden om het aan te leren. Sindsdien heeft ze nooit meer met haar eten gegooid.

Na het gooien zet je je kind telkens even kort in de box. Zeg daarbij “Als je nog wat op de grond gooit dan zet ik je in de box.” Doe dit consequent. Ook al is het wel vier keer achter elkaar, het is nodig. Laat je kind steeds een paar minuten in de box staan, loop zelf even weg, kom terug en zeg dat je kind er weer uit mag, maar dat het niet meer mag gooien. Binnen een paar dagen zal het gooien voorbij zijn. Je kind zal misschien zelfs zijn speelgoed aan je willen aangeven, en dan beloont mama dat natuurlijk met een oprecht “Dankjewel!”.

Mama zegt.. Mijn kind van 1,5 jaar begrijpt het nu heel goed. Als het een paar keer op het strafstoeltje heeft gezeten gooit het niet meer met speelgoed. Het loopt nu naar het speelgoed toe en zegt “Mag niet”.

5. Belonen van goed gedrag

Als je kind de gewoonte heeft om met zijn eten te gooien, zorg dan dat je direct naast je kind aan tafel zit en het actief in de gaten houdt zeggen moeders. Dat voorkomt een hoop problemen. Want zodra je kind van plan is om zijn bordje met of zonder eten op de grond te gooien, ben je hem voor door te vragen “Ben je klaar? Zet je bordje dan maar op tafel.” Beloon je kind daarna door een enthousiast “Goedzo!” Het is voor je kind dan duidelijk wat de bedoeling is. Je kind is klaar met eten en zijn bordje wordt meteen weggehaald. Spelen doe je niet met eten maar met speelgoed.

Mama zegt.. gebruik de ik-boodschap. Maak duidelijk wat je verwacht: “Ik geef een toetje aan kinderen die niet met eten gooien.”

Maak geen strijd van het eten. Als het niet wil eten laat het gaan, dan is hij klaar. Een moeilijke eter? Mama zegt.. vindt wel dat het kind altijd één hapje moet proeven. Zo ontwikkelt het kennis van verschillende smaken en ontwikkelt het een complexer smaakpatroon. Geef je kind ook een lepel zodat het daarmee kan oefenen en prijs je kind als het dat hapje naar binnen heeft gewerkt. Je kind is klaar met eten en zijn bordje wordt meteen weggehaald.

Als je kind merkt dat je geen aandacht besteedt aan het gooien, dan zal het ermee stoppen. Gooien kan een manier zijn om aandacht te vragen. En als je kind merkt dat je er niet naar omkijkt, stopt het vanzelf. Als het stopt ga je naar je kind toe en speel je even met hem, zonder over het gooien te beginnen. Je beloont je kind voor het goede gedrag.

Mama zegt.. Beloon goed gedrag consequent met een lieve blik, een aai over het bolletje, even meespelen, kortom: met veel positieve aandacht.

Het is nooit te laat om lastig gedrag aan te pakken en te veranderen. Doe het vandaag nog en help je kind, ook als het nog erg jong is, om te leren respectvol te zijn ten opzichte van jou en van anderen in zijn omgeving. Wacht je daar te lang mee, dan is het ingesleten lastig gedrag en dat kost meer tijd en moeite om te corrigeren.